Content is user-generated and unverified.

Analiza wyroku Sądu Najwyższego I CSK 276/06 z dnia 1 grudnia 2006 r.

W kontekście sprawy BIAP vs INMEX z uwzględnieniem rozbieżności oferta-DTR

Wprowadzenie - dlaczego to orzeczenie jest kluczowe

Wyrok Sądu Najwyższego I CSK 276/06 dotyczy fundamentalnej kwestii w prawie umów o roboty budowlane: jaka jest moc prawna protokołu odbioru bez zastrzeżeń, gdy później wychodzą na jaw rozbieżności między tym, co było w ofercie, a tym, co zostało wykonane. To dokładnie sytuacja BIAP - w ofercie było "inteligentne oprogramowanie do definiowania palet", w rzeczywistości dostarczono system wymagający interwencji serwisu przy każdej zmianie.

Stan faktyczny sprawy rozpatrywanej przez SN

Wykonawca zbudował wysypisko śmieci, które znacząco odbiegało od projektu - przesunięta czasza, zmniejszona pojemność, brak niektórych elementów. Mimo to inwestor podpisał protokół odbioru bez zastrzeżeń. Później żądał obniżenia wynagrodzenia z powodu wad. Sąd Apelacyjny uznał, że przez podpisanie protokołu inwestor stracił wszystkie roszczenia. Sąd Najwyższy nie zgodził się z tym stanowiskiem.

Kluczowe tezy SN chroniące pozycję BIAP

1. Protokół odbioru tworzy silne, ale obalalalne domniemanie

"Można zgodzić się z poglądem, że podpisanie przez inwestora protokołu odbioru stanowi swego rodzaju pokwitowanie spełnienia świadczenia ze strony wykonawcy, co uzasadnia domniemanie faktyczne, że oddany obiekt wykonany został zgodnie z umową, ale jest to domniemanie, które można obalić przez wykazanie, że umowa nie została wykonana lub wykonana nienależycie." [Sąd Najwyższy, I CSK 276/06, 1 grudnia 2006 r.]

Zastosowanie do sprawy BIAP: INMEX podpisał protokół odbioru 31.10.2023 r. bez zastrzeżeń. To tworzy domniemanie, że zaakceptował stanowisko w takiej formie, w jakiej zostało dostarczone. Jeśli teraz chce twierdzić, że brakuje "inteligentnego oprogramowania", musi udowodnić, że rzeczywiście było ono elementem umowy i że BIAP celowo ukrył jego brak.

2. Konieczność precyzyjnego ustalenia treści zobowiązania

"W konkretnej sprawie należało przede wszystkim ustalić treść umowy o roboty budowlane, która wiązała pozwaną z K. Spółką z o. o. [...] Bez ustalenia treści umowy i porównania umownego zakresu i sposobu wykonania inwestycji z rzeczywistym wykonaniem stwierdzenia Sądu Apelacyjnego co do tego, że wady obiektu są wadami jawnymi mają charakter tylko hipotetyczny." [Sąd Najwyższy, I CSK 276/06, 1 grudnia 2006 r.]

Zastosowanie do sprawy BIAP: To kluczowa teza! Sąd musi ustalić, co dokładnie było przedmiotem umowy. Sama oferta mówiła o "inteligentnym oprogramowaniu", ale w kontekście "uruchomienia 3 rodzajów palet". Czy oznaczało to uniwersalny system do dowolnych palet, czy system inteligentnie zarządzający 3 typami? Odpowiedź znajdziemy w całości dokumentacji.

3. Nie każda rozbieżność z ofertą stanowi wadę

"Rozważania te sugerują, że strony w trakcie wykonywania zadania inwestycyjnego zmieniły pierwotną umowę z dnia 31 października 1996 r. Jednakże brak jednoznacznych ustaleń co do zmiany umowy i zakresu zmian." [Sąd Najwyższy, I CSK 276/06, 1 grudnia 2006 r.]

Zastosowanie do sprawy BIAP: Między ofertą (czerwiec 2022) a DTR (wrzesień 2023) minęło ponad rok. W tym czasie mogły nastąpić uzgodnienia modyfikujące pierwotne założenia. Fakt, że DTR nie wspomina o "inteligentnym oprogramowaniu" może oznaczać świadomą rezygnację z tej funkcji, nie zaś wadę wykonania.

4. Znaczenie zachowania stron po odbiorze

"W żadnym razie nie można zgodzić się z tezą, że sporządzenie protokołu odbioru pozbawia inwestora roszczeń w stosunku do wykonawcy związanych z wykonaniem robót niezgodnie z umową i nakłada na inwestora obowiązek zapłaty pełnego wynagrodzenia niezależnie od tego czy ustalony w umowie zakres robót został wykonany oraz czy roboty zostały wykonane należycie." [Sąd Najwyższy, I CSK 276/06, 1 grudnia 2006 r.]

Zastosowanie do sprawy BIAP: Choć protokół nie pozbawia całkowicie roszczeń, to zachowanie INMEX po odbiorze jest kluczowe. Przez 1,5 roku korzystał ze stanowiska, zgłaszał drobne usterki techniczne, ale nigdy nie kwestionował braku "inteligentnego oprogramowania". Dopiero gdy BIAP odmówił bezpłatnego dodania funkcji uniwersalnego definiowania palet, INMEX zaczął twierdzić, że umowa nie została wykonana.

Analiza rozbieżności oferta-DTR w świetle orzeczenia SN

Czym jest "inteligentne oprogramowanie" w kontekście umowy?

Wyobraźmy sobie, że kupujemy "inteligentny samochód z systemem jazdy autonomicznej". W ofercie czytamy o zaawansowanych funkcjach, ale w umowie jest dopisek: "wdrożenie obejmuje 3 trasy". Czy oznacza to, że samochód będzie jeździł autonomicznie wszędzie, czy tylko na 3 trasach?

W przypadku BIAP sytuacja jest analogiczna:

  • Oferta mówiła o "inteligentnym oprogramowaniu do definiowania palet"
  • Ale zaraz potem: "Uruchomienie obejmuje 3 rodzaje palet"
  • DTR pokazuje standard branżowy: zmiana typu palety wymaga serwisu

Jak Sąd Najwyższy podchodziłby do tej rozbieżności?

Bazując na analizowanym orzeczeniu, Sąd Najwyższy nakazałby zbadać:

  1. Całość dokumentacji kontraktowej - nie tylko ofertę, ale też zamówienie, korespondencję, protokoły
  2. Rzeczywiste uzgodnienia stron - co faktycznie negocjowano i za co zapłacono
  3. Standard branżowy - czy w robotyce przemysłowej standard to pełna autonomia czy programowanie przez serwis
  4. Zachowanie stron - dlaczego INMEX przyjął DTR i podpisał odbiór bez zastrzeżeń

Kluczowa obrona BIAP: akceptacja standardu branżowego

DTR jasno określa procedurę wprowadzania nowych palet:

"W celu zbijania innych palet należy odpowiednio dostosować program robota oraz zmienić szablon [...] w tym przypadku zalecamy kontakt z firmą BIAP Sp. z o.o."

INMEX otrzymał ten dokument, nie zgłosił zastrzeżeń, podpisał odbiór. Zgodnie z logiką Sądu Najwyższego, oznacza to akceptację takiego modelu funkcjonowania stanowiska.

Strategia obronna BIAP w świetle orzeczenia i rozbieżności

1. Interpretacja "inteligentnego oprogramowania" w kontekście całej umowy

"Inteligentne oprogramowanie do definiowania palet" w kontekście "3 rodzajów palet" oznaczało system, który inteligentnie zarządza produkcją 3 typów, nie zaś uniwersalny generator dowolnych palet. To jak "inteligentna kuchenka z programami do definiowania potraw" - może mieć 3 programy, które inteligentnie dostosowują parametry, ale nie znaczy, że ugotuje każde możliwe danie.

2. Znaczenie protokołu odbioru w kontekście otrzymanej dokumentacji

INMEX otrzymał DTR we wrześniu 2023, który jasno opisywał ograniczenia systemu. Mimo to w październiku 2023 podpisał odbiór bez zastrzeżeń. Cytując Sąd Najwyższy, tworzy to "domniemanie faktyczne, że oddany obiekt wykonany został zgodnie z umową" - w tym przypadku zgodnie z umową zmodyfikowaną przez faktyczne uzgodnienia stron.

3. Brak podstaw do odstąpienia po akceptacji standardu branżowego

Skoro INMEX zaakceptował model funkcjonowania opisany w DTR (konieczność angażowania serwisu przy nowych paletach), nie może teraz twierdzić, że jest to wada uzasadniająca odstąpienie od umowy. To byłoby sprzeczne z zasadą venire contra factum proprium (zakaz działania wbrew własnemu wcześniejszemu zachowaniu).

4. Rzeczywisty przedmiot sporu to zakres, nie wykonanie

Sąd Najwyższy podkreśla konieczność ustalenia "czy ustalony w umowie zakres robót został wykonany". W przypadku BIAP:

  • Zakres umowy: stanowisko do produkcji 3 typów palet
  • Wykonanie: stanowisko produkuje 3 typy palet (a nawet 4 według DTR)
  • Spór: czy powinno produkować dowolne typy palet

To nie jest spór o wykonanie umowy, ale o jej interpretację.

Wnioski końcowe - pozycja BIAP pozostaje silna

Mimo ujawnionej rozbieżności między ofertą a DTR, orzeczenie Sądu Najwyższego I CSK 276/06 nadal silnie wspiera pozycję BIAP:

  1. Protokół odbioru zachowuje moc - INMEX musi obalić domniemanie prawidłowego wykonania, co jest trudne gdy przez 1,5 roku nie zgłaszał braku kluczowej funkcjonalności
  2. Liczy się całość uzgodnień, nie wybrane fragmenty - sama oferta nie determinuje zakresu umowy, szczególnie gdy DTR przedstawia inny model i został zaakceptowany
  3. Akceptacja DTR ma znaczenie prawne - przyjęcie dokumentacji technicznej opisującej ograniczenia systemu bez zastrzeżeń wskazuje na zgodę na taki model
  4. Standard branżowy jako kontekst interpretacyjny - w robotyce przemysłowej standardem jest programowanie przez serwis, nie pełna autonomia operatora

Cytując Sąd Najwyższy: konieczne jest "ustalenie treści umowy i porównanie umownego zakresu i sposobu wykonania". Gdy to zrobimy, okaże się, że BIAP dostarczył dokładnie to, co było przedmiotem umowy - stanowisko do produkcji 3 (a faktycznie 4) typów palet, działające zgodnie ze standardami branżowymi opisanymi w zaakceptowanej dokumentacji technicznej.

Rozbieżność między marketingową wizją "inteligentnego oprogramowania" a techniczną rzeczywistością nie stanowi niewykonania umowy, szczególnie gdy zamawiający przyjął tę rzeczywistość bez zastrzeżeń. To raczej przykład różnicy między oczekiwaniami a rzeczywistością, która została zaakceptowana przez podpisanie protokołu odbioru.

Content is user-generated and unverified.
    Analiza wyroku SN I CSK 276/06 dla sprawy BIAP vs INMEX | Claude